با يك سلام 

                    سكوتم را

                                  به نيايش قدم هاي تو

                                                               خواهم شكست

  مي دانم

              با قطره اي از نگاه تو

                                        سبزترين خواهم بود

    به دست لرزانم منگر

                                آن را خوار مشمار

                                                      كه دوري عشق ! اينچنينش ناتوان ساخته

     پرنده لبخندت را به آشيانه چشمم روانه كن

                                                     بگذار دل باور كند كه

                                                            هنوز آفتاب گرم است

بهار جشن طبیعت است، و طبیعت در جشن بهاری خویش آنقدر زیباست که آدمی را مسحور خویش می کند، آن چنان که  از سخن گفتن باز می ماند و حرف هایش، ناگفته، در ژرفای  جانش انباریده می شود. به جای او گنجشگان پرگو سخن می گویند و زبان گنجشگان یعنی: بهار، برگ، نسیم، عطر.